9-11-2010

We rijden speciaal voor mijn liefste Lev naar Wanaka. Want hij wil daar graag gaan canyonen. Ik twijfel of ik dit durf, maar nadat ik de prijs heb gezien, was de knoop makkelijk doorgehakt J We logeren 2 nachten in YHA, in een dorm. We leggen er ons stilaan bij neer: dorm = slechte tot zeer slechte nachtrust door gesnurk... De eetruimte heeft zicht op het meer en de bergen met besneeuwde toppen, prachtig! Wanaka is een klein maar gezellig modern stadje. 's Avonds zien we in de tv-zaal de film 'Mao's last dancer'. Ontroerende en mooie film over een Chinese balletdanser onder het strenge communistische regime.

10-11-2010

Vandaag ben ik gaan canyonen. En mensen, dit is AWSOME. We waren met zijn 4: ikzelf, de gids Anette en een koppel uit New York Cristine en Andrew.

Normaal ging ik eerst de goedkoopste doen, de Niger Stream. Toen ik had gebeld hadden de mensen van Deep Canyon, het bedrijf waarmee ik ben gegaan, al gezegd dat er 2 mensen hadden geboekt voor de Big Nige, een iets uitdagendere trip op dezelfde stroom.

Uiteindelijk toch beslist om deze mee te doen en het was de extra 60NZ$ meer dan waard.

Het begin was op zich al een uitdaging. Een canyon begint boven aan een heuvel/berg, dus eerst een 40 minuten steil naar boven klauteren, net niet op handen en voeten. Al goed want al de uitrusting moest je zelf mee naar boven dragen. Boven aangekomen trekken we alles aan en krijgen een kleine uitleg over de werking van het abseilen en de veiligheid. Dan het echte werk. Een tocht van 4u non stop actie: abseilen in en onder watervallen. Jumps van rotsen van 8m hoog. Glijden van rotsen, soms met voeten eerst, soms met kop eerst. M.a.w. adrenaline rush tot en met. Ik kan het iedereen aanbevelen en dit is zeker iets dat den deze nog eens gaat doen in Frankrijk, waar canyonen zijn geboorte kent .J

Ik (Laïla) heb van deze dag gebruik gemaakt om een wasje te doen en onze laatste dagen in Kiwi-land te plannen.

11-11-2010

Onze laatste ‘nature-stop' is Milford Sound in Fiordland. Naar 't schijnt regent het hier zeer veel maar is het toch de moeite. Onderweg naar Milford boeken we een boottrip voor de volgende dag. Je kan ook de bekende Kepler Track of Milford Track doen, maar dit zijn meerdaagse wandeltochten en daar hebben we spijtig genoeg geen tijd meer voor... De rit naar Milford is magisch: hoge bergtoppen in de mist. We boeken 2 nachten in de enige hostel die er is, Milford Lodge. Weer een dorm want een double was er niet meer. Maar wonder bij wonder... we zijn zo moe dat we bijna niets horen en dus eindelijk wat slaap kunnen inhalen J

12-11-2010

Onze boottrip is pas om 16u00 dus wilden we hiervoor nog een wandeling in de buurt maken. We dachten dat een beetje regen ons niet zou afschrikken... Maar het waren bakken regen, non stop... En we hebben geen regenjas bij. We kunnen dit ook niet ontlenen of zo, dus houden we ons wat bezig in de lounge van de lodge. Er is geen tv. Er is internet maar heel duur. Gelukkig kan je gezelschapsspelletjes spelen. Dit keer win ik van Lev met Yahtzee J Er blijft ook heel de dag dikke mist hangen. Langs de ene kant speciale sfeer, langs de andere kant zie je niet hoe hoog de bergtoppen eigenlijk reiken... We vrezen een beetje voor de boottocht... Maar al bij al toch blij dat we die gedaan hebben. Door de regen zijn er vele tijdelijke watervallen. Deze lijken hier en daar uit de bergwanden te stromen. Een beetje alsof de bergen treuren J Het was zeker knap, maar ik denk nog meer de moeite bij helder weer.

13-11-2010

Vroeg op want we moeten vandaag een dikke 5 uur rijden naar Dunedin. Natuurlijk begint het op te klaren in Milford Sound wanneer we vertrekken... Nog snel enkele foto's en onderweg een stop aan Mirror Lake. Ik blij natuurlijk, want wilde graag een foto van een weerspiegeling in het water. We stoppen ook in Queenstown waar Lev het vervolg op z'n boeken koopt. Hier heeft hij toch een week naar gezocht. Tijd voor een bunjeejump is er niet meer... (Ik had het toch niet gedaan J) Wanneer we arriveren in Dunedin, een stad van Schotse origine, is het eerste wat we horen doedelzakken. Mooi mooi! We duiken meteen de stad in en bezoeken de Botanic Garden. 's Avonds gaan we uit eten. In het Italiaans restaurant ‘Etrusco', op aanraden van de lieve snurker in Fox Glacier. Hij was Italiaans dus moest er wel iets van kennen zeker. En inderdaad, overheerlijk!!!

14-11-2010

Het schiereiland Otago Peninsula staat bekend voor z'n kolonie albatrossen. Natuurlijk wil Lev deze grote vogels van dichtbij bekijken J Ze zijn echter aan het broeden en daarom is het grote kijkplatform gesloten om de dieren rust te bieden. In de verte konden we 2 albatrossen spotten. Het is een zeer winderige dag (goed voor de zweefvliegende albatrossen) wat maakt dat we nogal snel terug doorrijden. Ik wou graag Tunnel Beach zien en na wat zoeken en hulp van the locals, vinden we deze plek ook. Prachtig!!! (Maar wat een wind!! Eng zelfs!) We komen tijdens onze walk een ouder koppel tegen dat ons vertelt dat de tunnel lang geleden gegraven werd door een vader wiens dochter zeer ziek was. De dokter had gezegd dat het gezond was voor haar om elke dag aan dit stuk strand te komen zwemmen. MAAR het meisje verdronk en de vader natuurlijk kapot van 't verdriet... Triest hé... Wanneer Lev en ik door de tunnel gingen, zagen we op het einde niet enkel het licht, maar ook een verliefd koppel dat lag te smakken J Ze waren zo lief om even te pauzeren en wezen ons een zeehond aan dat lag te rusten op een rots. Je kon hem gaan aaien als je wou. Wij zijn toch maar op een 2-tal meter van de seal gebleven J Hierna nog gestopt aan Hampden Beach om de Moeraki Boulders te zien. Ronde rotsen die hun vorm te danken hebben aan erosie. Dit levert dus soms knap werk op. Tegen 19u komen we aan in Christchurch, onze laatste kiwi-slaapplaats. We boekten 3 nachten in een toffe hostel waar slechts plaats is voor 14 gasten.

15-11-2010

We leveren onze huurauto in en gaan wat shoppen in de stad. In the Arts Centre hebben ze prachtig houtwerk, maar duur en moeilijk heel thuis te krijgen... Toch vinden we nog enkele andere cadeautjes. Waaronder 1 voor mij! J Zo'n uurwerkje aan een ketting. Els Becu was wel de trendsetter hierin J